Inwentaryzacji nie można rozumieć jako czynności jednorazowej jest to bowiem złożony proces. badawczy Wszelkie zasady i normy jakim podlega badanie mają swoje źródło w przepisach prawa. Jedne z nich są ujęte literalnie, inne wynikają z logiki danego przepisu i intencji ustawodawcy. Poprawnie przeprowadzona inwentaryzacji powinna być dokonana z zachowaniem zasad ustawowych.
Najczęściej wymieniana jako pierwsza jest zasada terminowości. Terminowość wynikająca z przepisów ustawy o rachunkowości, a także narzucona przez prawo częstotliwość wykonywania badanie ściśle związana jest z obowiązkami księgowymi jakim podlega firma. Przeprowadzenie inwentaryzacji pozwala na uzyskanie danych niezbędnych do rocznego zamknięcia ksiąg rachunkowych. By móc powiedzieć o rzetelnej inwentaryzacji trzeba dochować zasady „zamkniętych drzwi”, a więc na czas prowadzenia inwentaryzacji należy zatrzymać ruchy magazynowe.
Ponieważ w warunkach rzeczywistych ciężko wymagać całkowitego zaprzestania działania najczęściej inwentaryzacja przeprowadzana jest w dni wolne od pracy. W firmach gdzie funkcjonuje praca w ruchu ciągłym należy tak organizować inwentaryzację by sprawdzany zakres majątku pozostawał na okres badania niezmienny. Wszelkie zaniedbania i niedopatrzenia w tym zakresie mogą skutkować nie tylko utrudnieniami w pracy osób przeprowadzających inwentaryzację, ale i zwiększeniem prawdopodobieństwa wystąpienia błędu, a co za tym idzie zatarciem wyniku spisu. Bardzo ważna jest zasada kompletności spisu charakteryzująca się objęciem zakresem badania wszystkich składników majątku bo to gwarantuje zakreślenie w wyniku inwentaryzacji całościowego stanu majątkowego firmy.
Bardzo ważnym jest przestrzeganie harmonogramu wykonywanych kolejno czynności. Ten natomiast powinien być określony w prawie wewnętrznym jednostki, zazwyczaj w formie regulaminu inwentaryzacji. Przestrzeganie kolejności następujących po sobie prac wykonywanych przez komisję inwentaryzacyjną to nie tylko zapewnienie dobrej organizacji ale i gwarancja zachowania kolejnej zasady mówiącej o tym, iż każdy składnik majątku może być wykazany w spisie tylko raz.