Przepis artykułu 26 ustawy o rachunkowości określa trzy metody przeprowadzania inwentaryzacji.
Pierwsza z nich to spis z natury. Przeprowadzenie spisu z natury musi objąć swoim zakresem zgromadzone aktywa pieniężne, papiery wartościowe, wszelkie rzeczowe składniki aktywów obrotowych, posiadane środki trwałe, nieruchomości uznawane za inwestycje a także maszyny i urządzenia kwalifikujące się jako środki trwałe w budowie. Metoda polega na rzeczywistym sprawdzeniu ilościowym i wartościowym każdego składnika majątku.
Druga dopuszczona prawem metoda to potwierdzenie sald polegająca na uzgodnieniu wykazanych w księgach rachunkowych stanów aktywów na podstawie potwierdzenia ich prawidłowości przez współpracujące z jednostką banki i kontrahentów. Ta metoda inwentaryzacyjna dotyczyć może określonych składników majątku, między innymi aktywów finansowych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub przechowywanych przez podmioty inne niż banki, papierów wartościowych, należności oraz powierzonych współpracującym kontrahentom składników majątkowych firmy.
Trzecia dopuszczana prawem metoda inwentaryzacyjna polega na porównaniu danych z ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami oraz weryfikacji składników majątkowych. Z użyciem tej metody badać można stan środków trwałych które charakteryzują się znacznie utrudnionym dostępem, a także gruntów, praw do nieruchomości czy należności spornych. Tą metodę stosuje się także w stosunku do takich składników firmy co do których z przyczyn praktycznych nie było możliwe zastosowanie pozostałych dwóch metod inwentaryzacyjnych a także w stosunku do składników majątkowych co do których uregulowania prawne nie dopuszczają możliwości przeprowadzenia inwentaryzacji inną metodą.
Inna klasyfikacja wprowadza rozgraniczenie metod inwentaryzacji ze względu na ich systematykę. I tak przepis mówi o pełnej inwentaryzacji okresowej, która pozwala określić stan rzeczywisty wszystkich składników majątku, które objęte są badaniem na dzień na który wypada termin inwentaryzacji. Drugi sposób to pełna inwentaryzacja ciągła polegająca na stopniowym badaniu i ustaleniu rzeczywistego stanu kolejnych składników majątku w celu objęcia badaniem w określonym przedziale czasu całości majątku. Trzecia forma dopuszcza inwentaryzację uproszczoną polegającą na inwentaryzacji ciągłej lub okresowej, ale wyrywkowej czyli dotyczącej danego składnika lub grupy składników majątku.